بی فاطمه میمیرم بی فاطمه میمیرم بی فاطمه میمیرم

                بر سینه پر رازم    دارم غم بیمارم   می سوزم ومی سازم   از غصه ی بیمارم

                             بی فاطمه میمیرم بی فاطمه میمیرم بی فاطمه میمیرم

                   چـــــون آه دل سردم    غم دیده وپر دردم    مینالم ومیگردم   بر بستر بیـمارم

                               بی فاطمه میمیرم بی فاطمه میمیرم بی فاطمه میمیرم

                رویش شده چون لاله   برماه روخش هاله  بر زیر لبش ناله    دارد گل گلزارم

                               بی فاطمه میمیرم بی فاطمه میمیرم بی فاطمه میمیرم

                اوگوشه ی کاشانه   میسوزد و این خانه    بر دیده چون غم خانه   من شمع شب تارم

                                بی فاطمه میمیرم بی فاطمه میمیرم بی فاطمه میمیرم

                زینب شده پروانه   بر شعله ی جانانه    با اشک غریبانه    شد یار وفادرام

                               بی فاطمه میمیرم بی فاطمه میمیرم بی فاطمه میمیرم

               با هر نفس یارم   از سینه ی بیمارم  خون میچکد و دارم   غم در دل خونبارم

        یاد در و دیوارم   یاد درو دیوارم   این گونه دعا دارم   در خانه بمان یارم   من جان به تو بسپارم

                                بی فاطمه میمیرم بی فاطمه میمیرم بی فاطمه میمیرم

                 بیمار علی امشب   حال دگری دارد    بربستر او زینب    در دل شرری دارد   شمع دل او

                          کم کم گشته خموش از غم    دخت نبی خاتم    عزم سفری دارد

                                    یا فاطمه یا زهرا   یا فاطمه یا زهرا    یا فاطمه یا زهرا

                 یا فاطمه میمیرم   بر گونه رود شبنم   اشک اید وچون زمزم   گل چشمه تری دارم

                     محزون غم یارم   از غربت دلدارش   گنج دل غم خوارش  خون جگری دارد

                                 بی فاطمه میمیرم بی فاطمه میمیرم بی فاطمه میمیرم

                    کی میرود از یادم   آمد چو به امدادم   افتاد و من افتادم   افتاد و من افتادم

                            بی فاطمه میمیرم     از زندگی ام سیرم     او کرده زمین گیرم

                                 بی فاطمه میمیرم بی فاطمه میمیرم بی فاطمه میمیرم 

غیر از خدا هیشکی نبود

دوست دارم برای یک بار هم که شده برم سفر>االبته تنهایی>بنظرم اتفاق جالبی باشه؟!

به نظر من مسافرت تنهایی چند تا حسن داره یدونه عیب.

و اما از حسن هاش بگم:

۱/میتونی هرشهر و هر جایی که دوست داری سفر کنی و دیگر با  تعدد سلایق مواجه نمی شی.

۲/می تونی هر چند روز که دلت خواست در شهری که دوست داری بمونی و دیگر بخاطرامتحان و درس و تموم شدن مر خصی افراد دیگه مجبورنشی هنوز به شهر مقصد نرسیده از نیمه راه برگردی.

۳/می تونی هر ساعتی دلت خواست شب /روز/نصف شب/صبح زود/کله ظهربه سفرت ادامه بدی و دیگر از حرفهای دیگران گیج نشی که یه نفر میگه <نصف شبی کجا بریم خطر داره>یا <الان کله ظهره هوا گرمه بعدا میریم>یا <الان صبح زوده بقیه خوابن همه بیدار شن میریم"معلوم نیست همه کی میخوان بیدار شن.بابا اصلا شاید کسی بخواد تا کله ی ظهر بگیره بخوابه بقیه باید منتظر شن تا اون خانم یا اقا هر وقت دلش خواست از خواب ناز بیدار بشه؟"

۴/...

و اما تنها عیب تنهایی سفر کردن:

ممکن در طول سفر حوصله ات آز تنهایی سر بره<که گمان میکنم چنین اتفاقی نیافته چون انقدر جاهای دیدنی وجود داره که وقتی حوصله ات سر رفت بری انجاها.

کنکور تموم شد و من دوباره آمدم.!؟

امیدوارم بتونم بهتر از گذشته فعالیت نمایم.

به امید دیدار.