راهیان نور راهیان نور اند.

نمی دانم تویی که الان این مطلب را می خوانی تا به حال به جنوب سفر کرده ای یا نه.

اگر نه ...باید بگویم  جنوب را از بقیه ی ایران جدا کن و یک جایی در قلبت نگاه دارش باش.

جنوب را هر گز فراموش مکن.

هر روز که از خواب برمیخیزی ذکر تسبیحت این باشد :دو کوهه.طلاییه.شلمچه.چزابه.هویزه.دهلاویه.فکه..

اروند رود... .

از اروند رود گفتم .اروند رود با عظمت.می گویند مخلوق باید ایینه خالق باید . راست میگویند

شکوه و عظمتی می خواهد تا بتوان بر شکوه اروند رود فایق امد .غظمتی که با ان بتوان بر دل این رود

عظیم زد.ان را شکافت.باید چنان جسور وقدرتمند بود که هیولای ترس و وحشت را زیر پا خرد کرد باید چنان شکوه و عظمت پروردگارت را به رخ اروند خروشان بکشی تا از ان عبور کنی.باید اروند را از نزدیک دید و شناخت.

اگر می خواهی ببینی شهدا زنده اند جنوب را فراموش نکن .به هر خاریز که بنگری شهیدی را می بینی که برایت دست تکان می دهد.و میبینی  میبینی میدان نبرد را.باور کن میبینی.با چشم سر میبینی و با چشم دل حس میکنی.

میبینی دشمنت را که چگونه بر دوستان خدا بی رحمانه می تازد می بینی باور کن میبینی.

جنوب را هرگز فراموش نکن .جنوب در قلب توجای دارد.